Przed roznoszącymi choroby kleszczami warto zabezpieczyć siebie i swoje zwierzęta, nawet idąc na spacer do warszawskich Łazienek

Kleszcz szuka delikatnych miejsc – pod kolanem czy za uszami. Wracając z terenu, na którym występują kleszcze warto dokładnie obejrzeć skórę. Przed upływem 12 godzin zakażenie nam nie grozi – im później po tym terminie, tym większe ryzyko – wyjaśnia prof. Stanisława Tylewska-Wierzbanowska z PZH. – 20 żyjących w Polsce gatunków kleszczy przenosi kleszczowe zapalenie mózgu, boreliozę, bartonellozę, anaplazmozę, babeszjozę – a w roku 2011 odnotowano pierwsze dwa przypadki riketsjozy. Nie wszystkie kleszcze roznoszą choroby, ale nigdy nie wiadomo, czy nie ugryzł nas zakażony osobnik.

Na razie można się zaszczepić tylko przeciw kleszczowemu zapaleniu mózgu, które mogą przenosić wszystkie postacie rozwojowe kleszczy – od osobników dorosłych po nimfy i niemal niewidoczne larwy. Zaszczepienie się zimą albo wczesną wiosną zapewni ochronę już od początku aktywności kleszczy (od kwietnia do października) – mówi prof. Włodzimierz Gut z Zakładu Wirusologii Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego.

Objawy zapalenia mózgu pojawiają się w ciągu dwóch tygodni i przypominają grypę. W 70-80 proc. przypadków zostaje ona zahamowana w tej pierwszej fazie. U reszty zakażonych osób wirusy przedostają się do centralnego układu nerwowego, gdzie mogą wywołać zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych lub mózgu.

Niebezpieczną chorobą jest też borelioza, której charakterystycznym objawem jest stopniowo rozszerzające się zaczerwienienie – ale objaw ten nie zawsze występuje. Na szczęście boreliozę można wyleczyć antybiotykiem. Z kolei kleszczowa limfadenopatia, zwana TIBOLA może dawać objawy podobne do choroby nowotworowej (powiększenie węzłów chłonnych).

Eksperci szacują, że na terenie kraju 10-15 proc. kleszczy może być zarażonych chorobotwórczymi mikrobami, zwłaszcza w województwach podlaskim i warmińsko-mazurskim oraz w niektórych częściach mazowieckiego, opolskiego i dolnośląskiego.

W Warszawie spacerowicze najbardziej narażeni są na kontakt z kleszczami w lasach: Bielańskim, Kabackim, Młociny, Bemowo, Ogrodzie Zoologicznym i Kampinoskim Parku Narodowym. Jednak kleszcze znajdowano także w Łazienkach.

„Skuteczną taktyką jest odstraszanie ich za pomocą substancji chemicznych – repelentów” – informuje dr Aleksandra Gliniewicz z PZH. Środki roślinne mogłyby się wydać bezpieczniejszą alternatywą dla syntetyków, ale w dużych stężeniach drażnią skórę. Otrzymywany z goździków eugenol jest mutagenem, zaś citronellol źle ponadto wpływa na rozrodczość i układ nerwowy. Za najskuteczniejsze uważane są od lat preparaty zawierające syntetyczny DEET.

Dobrze chronią przed kleszczami długie rękawy, spodnie, skarpety, buty zakrywające stopę. Niektóre firmy produkują odzież impregnowaną substancjami odstraszającymi – zwłaszcza permetryną – mówiła dr Gliniewicz. Na rynku pojawiła się permetryna w sprayu, która pozwala nadać zwykłym ubraniom właściwości odstraszające kleszcze.

Jeśli kleszcz jednak się przyczepi, nie należy stosować smarowania tłuszczem czy przypalania – lepiej chwycić go plastikową pęsetką, podważyć i wyciągnąć lub odessać specjalnym przyrządem – radzi prof. Stanisława Tylewska-Wierzbanowska.

Także psy i koty narażone są na choroby przenoszone przez kleszcze, zwłaszcza powodowaną przez pasożyty babeszjozę – mówi Katarzyna Trojanowska, lekarz weterynarii. Objawy tej choroby to wysoka gorączka, blade, zażółcone śluzówki oraz ciemna barwa moczu, przypominająca herbatę. Jeśli szybko nie zostanie podjęte leczenie, zwierzę może nie przeżyć. Rozwiązaniem może być stosowanie odstraszających kropli aplikowanych na skórę (raz na 4 tygodnie) lub obroży z repelentami. Trzeba jednak pamiętać, że w przypadku kotów permetryna może być szkodliwa. Ponadto na niektóre środki, na przykład fipronil – kleszcze już się uodporniły.

PAP – Nauka w Polsce

W ich codziennym jadłospisie nie starcza miejsca na warzywa, za to każdego dnia wypijają ok. dwóch szklanek słodzonych napojów i dwa razy dziennie sięgają po słodkie oraz słone przekąski – badacze z SWPS zbadali nawyki żywieniowe polskich dzieci. 

Zespół badaczy z wrocławskiego wydziału Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej pod kierunkiem prof. Aleksandry Łuszczyńskiej przebadał ponad 800 uczniów szkół podstawowych, gimnazjów i liceów z południowo-zachodniej Polski w wieku od 10 do 17 lat. Takie same badania przeprowadzono w ramach projektu badawczego TEMPEST (finansowanego ze środków UE) w Wielkiej Brytanii, Portugalii i Holandii. Łącznie przebadano 2 tys. 764 osób w wieku 10-17 lat.

Okazało się, że polskie dzieci mają najłatwiejszy dostęp do niezdrowej żywności na tle innych krajów europejskich i coraz częściej cierpią na nadwagę lub otyłość.

Z badań wynika, że regularne spożywanie śniadań nie należy do codziennych nawyków polskich dzieci: ponad 20 proc. z nich zadeklarowało, że je poranny posiłek od jednego do trzech razy w tygodniu. Choć w ich dziennym jadłospisie znajdują się dwie porcje owoców to nie starcza już w nim miejsca na warzywa – spożywają ich mniej niż ich rówieśnicy z innych krajów (Portugalii, Holandii i Wielkiej Brytanii). Za to stałym elementem ich codziennej diety są łakocie. Polskie dzieci deklarują, że każdego dnia wypijają około dwóch szklanek słodzonych napojów i dwa razy dziennie sięgają po słodkie oraz słone przekąski.

„Młodzi mają łatwy dostęp do wszystkich wysokokalorycznych przekąsek i słodzonych napojów. W badaniu deklarowali, że prawie zawsze wolno im po nie sięgnąć, zarówno w domu, jak i w szkole, a także podczas aktywności pozaszkolnych” – podkreśliła współautorka badania, psychodietetyk Anna Januszewicz.

Badanie pokazało, że młodzi ludzie chcą zdrowo jeść, ale potrzebują wsparcia, zarówno w szkole, jak i ze strony rodziców. Niemal 40 proc. badanych zgodziło się z tym, że w szkołach nie powinno się sprzedawać niezdrowych i wysokokalorycznych przekąsek oraz słodzonych napojów, a 35 proc. zadeklarowało zgodę na podwyżkę cen tego typu żywności. Zdaniem ponad 60 proc. badanych szkoły powinny zaangażować się w promocję zdrowego stylu życia. Co więcej, ok. 65 proc. dzieci podkreśliło rolę rodziców w dziedzinie edukacji zdrowotnej i jednoznacznie wskazało na potrzebę rozmów o zdrowym jedzeniu i tym, dlaczego zdrowa dieta jest istotna.

„Młodzi ludzie chcą zmiany polityki cenowej, większej obecności programów promocji zdrowego trybu życia w szkole i częstszych rozmów z rodzicami na temat odżywiania. Dorośli boją się pewnie proponować takie zmiany dzieciom i wolą oferować im słodkie i słone przekąski. Powinniśmy nieco bardziej ufać młodym ludziom, są całkiem rozsądni i chcą więcej wiedzieć o swoim zdrowiu” – uznała prof. Łuszczyńska.

Psychologowie nie mają wątpliwości, że na sposób odżywania się dzieci wpływ mają ich rodzice. Podczas badania szukali związków między różnymi sposobami wychowywania a masą ciała podopiecznych. Okazało się, że choć zarówno podejście oparte na trosce i zaangażowaniu, jak i oparte na konsekwencji i kontroli, sprzyjają zdrowszemu odżywianiu młodych ludzi, to tylko to pierwsze wiąże się z niższą masą ciała u dziecka.

„W wychowaniu ważne jest również pokazywanie dzieciom na własnym przykładzie, jak powinna wyglądać zdrowa dieta. Nawet najlepiej dobrane sposoby edukowania najmłodszych, prawdopodobnie nie przyniosą oczekiwanych rezultatów, jeśli sami, jako rodzice, nie będziemy się do nich stosowali” – uważa Januszewicz.

PAP – Nauka w Polsce

Aż 60% Polek w drugiej fazie cyklu staje się bardziej nerwowa i rozdrażniona – pokazuje badanie przeprowadzone w ramach kampanii „Jestem kobietą. Znam siebie”. Eksperci kampanii – ginekolog i psycholog podpowiadają jak poradzić sobie z pojawiającymi się w tym okresie dolegliwościami i obalają stereotypy związane z PMS (premenstrual syndrome).

Ponad 1/3 Polek (37%) skarży się na ból brzucha lub stawów, choć panie w wieku 41-49 lat rzadziej niż ogół badanych wspominają, że dotyka je ten problem (25%). Co dziesiąta kobieta wskazuje przyrost wagi (10%) oraz opuchnięcia (9%), a 8% kobiet odczuwa
w drugiej fazie cyklu spadek libido.

Obalamy stereotypy!

Z PMS związane jest wiele stereotypów, popularnych nie tylko wśród mężczyzn. Czy są one jednak chociaż w części prawdziwe? Poniżej zebraliśmy najczęściej pojawiające się opinie:

NIEPRAWDA, ŻE… jeśli kobieta przybiera na wadze przed miesiączką, to znaczy, że źle się odżywia

Przyrost masy ciała przed miesiączką wcale nie musi być spowodowany niewłaściwą dietą, a np. zatrzymaniem nadmiernej ilości wody w organizmie, które jest skutkiem zaburzonej gospodarki hormonalnej. W II fazie cyklu miesiączkowego kobieta może ważyć nawet 2-3 kg więcej niż zwykle. Przyrostowi masy ciała spowodowanym gromadzeniem w tkankach wody towarzyszą także uczucie ciężkości i obrzęki, zwłaszcza w okolicy twarzy i nóg.

NIEPRAWDA, ŻE… kobieta, która ma zły humor, jest przed okresem

W drugiej fazie cyklu miesiączkowego kobieta może odczuwać większe rozdrażnienie i zdenerwowanie. Wyniki badania przeprowadzonego w ramach kampanii „Jestem kobietą. Znam siebie” pokazują, że na spadek nastroju w tym czasie skarży się aż 60% Polek. Nie oznacza to jednak, że za każdym razem, kiedy kobieta się denerwuje lub złości, jest przed miesiączką. Takie stwierdzenie pozbawia kobietę możliwości wyrażenia jej emocji.

NIEPRAWDA, ŻE… każda kobieta w II fazie cyklu ma wypryski i problemy skórne

Działający w drugiej fazie cyklu miesiączkowego hormon progesteron sprawia, że skóra kobiety produkuje więcej łoju. Zwężone są też ujścia gruczołów łojowych, co sprzyja pojawianiu się wyprysków. Wygląd cery zależy od zmian hormonalnych, ale nie u każdej z pań efekty tych przemian widoczne są na skórze.

NIEPRAWDA, ŻE… uprawianie sportu potęguje dolegliwości związane z PMS

Uprawianie sportu pobudza wydzielanie endorfin (hormonów szczęścia) i pomaga się rozluźnić – umiarkowany wysiłek fizyczny jest doskonały, aby pozbyć się dolegliwości związanych z PMS. Warto wybrać jogę, aerobik, spacer lub jazdę na rowerze. Tuż przed miesiączką należy unikać intensywnego wysiłku, bo, jeśli nie jest uprawiany regularnie, nie poprawi samopoczucia kobiety, a może przynieść odwrotny skutek.

NIEPRAWDA, ŻE… kobieta w II fazie cyklu nigdy nie ma ochoty na zbliżenia intymne

Kobiety w drugiej połowie swojego cyklu miesiączkowego mogą odczuwać spadek libido, ale nie jest to charakterystyczne dla każdej z nich. Czułość i zaangażowanie można okazać na wiele innych sposobów – przygotowując romantyczną kolację, przytulając się czy idąc
z ukochanym do kina.

Jako wiodący temat rozmów dotyczących zdrowia, zarówno kobiety, jak i mężczyźni wskazywali sezonowe infekcje. Mieszkańcy dużych i mniejszych miast zgodnie wskazali problemy ginekologiczne i układu moczowego jako tematy najrzadziej poruszane
w dyskusjach z bliskimi.

 Rozmowy (nie)kontrolowane

Zdecydowanie łatwiej rozmawiać nam o przeziębieniach czy nawet chorobach serca. To powszechne dolegliwości, na które mogą dotknąć bardzo dużą liczbę osób. Tymczasem nie zdajemy sobie sprawy z tego, że problem nietrzymania moczu może dotknąć każdą kobietę, niezależnie od wieku i etapu życia. Dolegliwość ta dotyczy ponad 3 milionów osób, jednak nadal nie umiemy o niej mówić. Zaledwie część Polek uskarżających się na nietrzymanie moczu, sama przychodzi po poradę. Do tej grupy zazwyczaj należą młodsze panie, które nie tylko nie boją się zapytać o nawet najbardziej intymne kwestie, ale i posiadają już jakąś wiedzę o problemie. Zdarzają się także sytuacje, że pacjenci, przychodzą zapytać o sposób leczenia NTM w imieniu bliskiej im osoby. Pamiętajmy, że rozmowa o problemie jest pierwszym krokiem, który pomoże określić jego skalę i rozpocząć odpowiednie leczenie. Szczera rozmowa z bliskimi osobami może stanowić punkt wyjścia – komentuje prof. Marek Sosnowski

Dlaczego trzeba rozmawiać o NTM?

1. Żeby nabrać dystansu do problemu. Rozmowa z bliskimi osobami pomoże nam rozwiać wątpliwość, nazwać problem i oswoić się z nim. Umożliwi znalezienie rozwiązania, o którym mogliśmy nie pomyśleć wcześniej lub w ogóle nie braliśmy
   go pod uwagę. Może stać się też pierwszym krokiem do podjęcia leczenia.
2. Żeby czerpać z doświadczenia innych. Rozmowa z kimś bliskim (rodzina, partner, dzieci) pozwoli wymienić się doświadczeniami, omówić problem i przygotować do rozmowy z lekarzem.
3. Żeby przygotować się do rozmowy z lekarzem. Udając się po poradę do lekarza możemy liczyć na odpowiednie zdiagnozowanie problemu lub skierowanie do ginekologa lub specjalisty, który zaleci właściwe leczenie. Ważne, aby rozmowa
   z lekarzem była szczera. Nie bój się zadać mu nawet najbardziej nurtującego pytania.
4. Żeby pokonać barierę. Pamiętaj, że istnieją wiarygodne źródła informacji o NTM, które jeśli tylko chcesz, zapewnią Ci anonimowe wsparcie.
5. Żeby znaleźć rozwiązanie. W ramach kampanii edukacyjnej „CoreWellness – wewnętrzna siła” można zamówić darmową płytę z ćwiczeniami opracowanymi przez prof. Kari Bø za pośrednictwem stron www.corewellness.pl lub www.TENA.pl oraz pod numerem bezpłatnej infolinii TENA  800 60 66 68 (czynna pn.- pt. w godz.
   8.30 – 17.30).

Inicjatywa Firmy Rodzinne przyłączyła się do Akcji Bądź Zdrowa! To nic nie kosztuje – edycja cytologia.

Celem stowarzyszenia Inicjatywa Firm Rodzinnych IFR jest integracja środowiska, wspieranie rozwoju oraz pomoc w rozwiązywaniu specyficznych problemów przedsiębiorstw rodzinnych (jak sukcesja, konflikty czy doskonalenie kadr), wymiana doświadczeń, a także promowanie idei wolności gospodarczej, państwa prawa, społeczeństwa obywatelskiego oraz standardów etycznych. Chcemy, aby rozwój naszego kraju odbywał się z uwzględnieniem opinii, potrzeb i wkładu w życie publiczne środowiska firm rodzinnych.

Jutro, 8 marca 2012 roku, w Legnicy, w Światowym Dniu Nerek, rusza kolejna edycja ogólnopolskiej kampanii profilaktycznej „Nefrotest”. Można za darmo i bez skierowania zbadać krew pod kątem chorób nerek.

 Jeśli też chcesz zbadać  nerki

Jeśli są jeszcze osoby, które nie zarejestrowały się na badania w ramach akcji Nefrotest,  a chcą sprawdzić jak pracują ich nerki – nic straconego.  „Najważniejszym celem naszej kampanii jest uwrażliwienie Polaków na choroby nerek. Organizujemy co roku badania w kilku miastach, ale mamy świadomość, że nie dotrzemy do każdego zakątka Polski i nie przebadamy wszystkich. Możemy tylko, albo aż, namawiać by Polacy się badali” – mówi dr Dariusz Aksamit, prezes Nefron  Sekcji Nefrologicznej Izby Gospodarczej Medycyna Polska.

Po skierowanie na badania do lekarza rodzinnego

By zdiagnozować chorobę nerek wystarczy zwrócić się do swojej przychodni (POZ) z prośbą o skierowanie na badanie ogólne moczu i oznaczenie kreatyniny we krwi. Takie analizy laboratoryjne można też wykonać bez skierowania w każdym laboratorium na własny koszt. Ogólne badanie moczu kosztuje kilka złotych.

Niepokój powinny wzbudzić wyniki:

• [mocz] powyżej 10 leukocytów;

• [mocz] powyżej 5 erytrocytów w polu widzenia;

• [krew] stężenie kreatyniny powyżej  1,5 mg/dl;

Choroby nerek często przebiegają bez objawów

W Polsce nie ma obowiązku przeprowadzania regularnych badań krwi i moczu pod kątem chorób nerek. Jednak proste testy pozwalają je wykryć i szybko zapobiec trwałemu uszkodzeniu tego organu. Celem akcji Nefrotest jest uświadomienie Polakom roli, jaką w organizmie człowieka pełnią nerki i faktu, iż na wczesnych etapach chorobę można całkowicie wyleczyć albo znacznie spowolnić jej rozwój.

Jak zwykle niezawodna okazała się Federacja Stowarzyszeń „Amazonki”, która poparła akcję Bądź Zdrowa! To nic nie kosztuje – edycja cytologia.

Celem Federacji jest wszechstronne działanie na rzecz Kobiet z rakiem piersi. Federacja realizuje swoje cele poprzez koordynowanie działalności klubów i stowarzyszeń zrzeszających kobiety po leczeniu raka piersi w całej Polsce. Organizuje szkolenia profesjonalistów (rehabilitantów, psychologów), liderek i ochotniczek.

Federacja tworzy warunki sprzyjające wzajemnemu wsparciu, pomocy i samopomocy, reprezenuje interesy kobiet dotkniętych rakiem piersi. Zaznajamia społeczeństwo i organy władzy oraz instytucje z problematyką kobiet po leczeniu raka piersi oraz pomaga im w powrocie do normalnego życia. Działa na rzecz wczesnego wykrywania, leczenia oraz rehabilitacji kobiet po mastektomii, wydaje materiały edukacyjne, broszury, poradniki, plakaty, ulotki.

Istotnym celem jest organizowanie i czuwanie nad jakością szkoleń merytorycznych profesjonalistów (fizjoterapeutów i psychologów), liderek i ochotniczek. Corocznie współpracuje przy Organizacji Ogólnopolskiej Spartakiady Amazonek i Ogólnopolskiej Pielgrzymki Kobiet po Mastektomii do Częstochowy. Członkinie Federacji uczestniczą w konferencjach krajowych i zagranicznych, reprezentują kobiety po leczeniu raka piersi. Podejmowane są działania i prace zmierzające do współdziałania z władzami, stowarzyszeniami, organizacjami naukowymi, społecznymi, zawodowymi i fundacjami na rzecz chorych i niepełnosprawnych. Federacja zajmuje się reprezentowaniem kobiet dotkniętych rakiem piersi.

Poradnia Leczenia Zespołu Uzależnienia od Tytoniu prowadzi program terapeutyczny

Zakres procedur diagnostycznych:

• przeprowadzenie testu uzależnienia od tytoniu
• przeprowadzenie testu motywacji do zaprzestania palenia
• przeprowadzenie oceny depresji
• ocena objawów abstynencji
• wykonanie badania przedmiotowego (masa ciała, wzrost, pomiar ciśnienia tętniczego krwi)
• przeprowadzenie wywiadu dotyczącego chorób współistniejących
• wykonanie badania oznaczenia tlenku węgla w wydychanym powietrzu
• wykonanie badania spirometrycznego

Zakres procedur leczniczych

• przeprowadzenie edukacji świadczeniobiorców, praktyczne porady dla osób palących tytoń, a w przypadku kobiet poinformowanie iż palenie tytoniu jest czynnikiem ryzyka zachorowania na raka szyjki macicy;
• ustalenie wskazań i przeciwwskazań do terapii grupowej oraz farmakoterapii;
• zaplanowanie schematu leczenia uzależnienia od tytoniu i jego realizacja;
• przekazanie świadczeniobiorcy informacji o możliwości skorzystania z porady telefonicznej w Poradni Pomocy Palącym oraz zaproponowanie wsparcia leczenia uzależnienia od tytoniu przez specjalistów z tej Poradni;
• zaplanowanie terapii farmakologicznej, do której kwalifikowane są osoby palące, silnie uzależnione od nikotyny, ze schorzeniami, w których kontynuacja palenia stanowi zagrożenie dla życia i zdrowia, w szczególności po zawale mięśnia sercowego, z POCHP, po leczeniu raka krtani, w trakcie chemioterapii, bez przeciwwskazań do farmakoterapii.

 
Cykl leczenia obejmuje 3 porady obowiązkowe (porada wstępna oraz 2 porady kontrolne – w razie potrzeby mogą być konieczne jeszcze 1-2 dodatkowe porady kontrolne) i 3 porady kontrolne po 3, 6 i 12 miesiącach od rozpoczęcia leczenia.

Dane teleadresowe:

Polska Organizacja Pracodawców Osób Niepełnosprawnych poparła akcję Bądź Zdrowa! To nic nie kosztuje. Pracodawcy zatrudniający osoby niepełnosprawne zadbają nie tylko o ich rehabilitację zawodową, ale także o profilaktykę zdrowotną.

Polska Organizacja Pracodawców Osób Niepełnosprawnych to wsparcie i pomoc dla Pracodawców.  POPON od 17 lat działa na rzecz pracodawców zatrudniających osoby niepełnosprawne. Podstawą pracy organizacji jest profesjonalizm i skuteczność. POPON stale rozwija i doskonali swoje usługi, by pracodawcy mogli osiągać sukcesy. Organizacja lobbuje, wyjaśnia, interweniuje, by codzienna działalność firm była prostsza. Członkowie mogą liczyć na wsparcie doradców prawnych, kursy, szkolenia, seminaria i codzienne serwisy informacyjne. Mają też dostęp do najlepszego serwisu prawno-ekonomicznego www.EkspertPOPON.pl.

11 marca w Wałbrzychu w pasażu Tesco (Szczawno Zdrój) będzie można za darmo zrobić EKG i skonsultować wyniki z kardiologiem. Do dyspozycji mieszkańców będzie też dietetyk, który pomoże ułożyć odpowiednie dla naszego serca menu.

Głównym celem akcji jest ułatwienie mieszkańcom dostępu do lekarzy specjalistów oraz profilaktyki kardiologicznej w zakresie wykonywania badań EKG, obliczania wskaźnika BMI, pomiaru ciśnienia krwi, wskazań właściwej diety zapobiegania nadciśnieniu tętniczemu i nadwadze. Dodatkowo pacjenci zostaną zdiagnozowani pod kątem stwierdzenia czynników ryzyka zachorowania na chorobę niedokrwienną serca oraz zawału mieśnia sercowego.
Badania serca rozpoczynamy od godz.: 10:00 w specjalnie oznakowanych namiotach lekarskich, ustawianych na pasażach centrum Tesco. Po rejestracji pacjentowi robiony jest pomiar ciśnienia tętniczego, obliczany wskaźnik BMI, a następnie przeprowadzane badanie EKG i udzielana konsultacja lekarska. Badania są bezpłatne i dostępne dla wszystkich, którzy chcą przebadać swoje serce. (telemedycyna SA)